VERDACHTE VADERS - 24 MEI 2009

Na een echtscheiding is er vaak ruzie over de omgang met de kinderen. Een toenemend aantal vrouwen gebruikt een zeer zwaar middel om gelijk te krijgen: ze doen aangifte van seksueel misbruik door de vader. Uit onderzoek blijkt dat bijna de helft van die beschuldigingen vals is. Maar de verhalen van de 'slachtoffers' zijn zo verschrikkelijk, dat de zedenpolitie ze vaak voor waar aanneemt.

Zoals gebeurde in de geruchtmakende zedenzaak in Breda. Begin maart 2009 werd een gescheiden vader na zeven maanden voorarrest vrijgesproken van incest met drie van zijn kinderen. ZEMBLA spreekt met de politie, het OM en de moeder die de aangifte deed in deze zaak.

Het Openbaar Ministerie had in de Bredase zedenzaak zelf om vrijspraak gevraagd, omdat de verklaringen van moeder en de kinderen niet geloofwaardig waren. Ook de bekentenis van vader was op ongeoorloofde wijze tot stand gekomen.

Zedenrechercheurs als hulpverlener
Paul van den Eshof van de Landelijke Expertisegroep Bijzondere Zedenzaken (LEBZ) constateert in ZEMBLA dat zedenrechercheurs te weinig aan waarheidsvinding doen en zich teveel opstellen als hulpverlener. In 95% van de zaken die de LEBZ onderzoekt bij beschuldigingen van seksueel misbruik na een scheiding adviseren zij om verdere vervolging te stoppen.

Van den Eshof: "De aangeefster heeft goede bedoelingen, de getuige heeft goede bedoelingen, de rechercheurs hebben goede bedoelingen. Alleen het resultaat is niet goed."

Fouten door de politie
Officier van Justitie Huibert Donker erkent dat er fouten zijn gemaakt door de politie bij de zaak in Breda en onderschrijft de conclusies van het LEBZ-rapport. "Waarheidsvinding betekent ook dat je ook altijd de mogelijkheid open moet houden dat iemand het niet gedaan heeft", aldus Donker. Dit in tegenstelling tot de politie zelf, die volhoudt dat er niets mis is gegaan in de verhoren van de verdachte vader.

Research: Hans van Dijk
Samenstelling en regie: Erwin Otten
Eindredactie: Kees Driehuis